รีวิวหนัง The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ
เรื่องย่อ : The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ ภาพยนตร์สารคดี โดย โดนัท มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล จัดทำภาพยนตร์ด้วยน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ และน้อมรำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชบรมนาถบพิตร ผ่านเรื่องราวเมื่อครั้งในหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จประทับ ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ในปีพ.ศ. 2476 จนกระทั่งพระองค์เสด็จนิวัติพระนครในปีพ.ศ. 2494 เพื่อเสด็จขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ “บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” รวบรวมการเดินทางของในหลวงรัชกาลที่ 9 ในปีพ.ศ. 2476 – 2494 ผ่านพระราชหัตถเลขา และไปรษณียบัตร รวมถึงภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ วีดีทัศน์พระราชทานสัมภาษณ์ และการสัมภาษณ์บุคคลสำคัญที่เคยถวายงานพระองค์
บทวิจารณ์ : ถ้าจะพูดถึงมาตรฐานการทำภาพยนตร์สารคดีสักเรื่อง “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” เองก็ไม่ได้ถึงขั้นตกมาตรฐาน เพราะเรื่องราวของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชบรมนาถบพิตร หรือในหลวงรัชกาลที่ 9 นั้นมีความน่าสนใจอยู่มาก พระองค์อุทิศตนเพื่อปวงชนชาวไทย ประกอบคุณูประการต่างๆ เพื่อประเทศไทยตลอดระยะเวลาการครองราชสมบัติ สิ่งนี้เองที่ทำให้พระองค์สามารถเข้าไปนั่งอยู่ในดวงใจของผู้คนมากมายได้อย่างไม่มีข้อกังขา เราขอชื่นชมในความพยายามที่จะถ่ายทอดเรื่องราวของทีมงานทุกคน ที่ผลิตภาพยนตร์เรื่อง “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” ออกมา แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ยังมีจุดที่น่าผิดหวังอยู่บ้าง ตรงที่นำคลิปวิดีโอที่ทางบีบีซีได้สัมภาษณ์พระองค์มาตัดต่อใหม่ มันก็เป็นเรื่องดีอยู่ ที่จะสร้างความอินเตอร์ให้กับหนัง ว่าพระองค์ไม่ได้เพียงแค่สถิตอยู่ในดวงใจของคนไทยเท่านั้น หากแต่ชาวต่างชาติก็ยังสนใจในตัวพระองค์ด้วย เพียงแต่ว่าผู้รีวิวเคยได้ดูคลิปวิดีโอเหล่านั้นมาเกือบทั้งเรื่องแล้ว จึงทำให้รู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ แทบจะไม่มีมุมมองอะไรที่แปลกใหม่ หรือได้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเพิ่มเติมเลย เพราะเมื่อปีที่แล้ว ครั้งที่ในหลวงรัชการที่ 9 สวรรคต สื่อต่างๆ ก็ได้เผยแพร่พระราชประวัติ และพระราชกิจวัตรต่างๆ ออกมาให้ประชาชนได้ดูกันนานนับเดือนอยู่แล้ว สิ่งนี้เลยทำให้เราคาดหวังว่า “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” จะมีอะไรที่พิเศษ หรือต่างออกไป แต่กลับพบเพียงภาพคลื่นทะเล และการบรรยายพระราชประวัติ ที่ใครๆ ก็สามารถเข้าถึงข้อมูลในส่วนนี้ได้อยู่แล้ว
โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์เรื่อง “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” น่าจะเหมาะกับคนรุ่นหลัง ที่เกิดไม่ทันในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชบรมนาถบพิตร ให้มาศึกษาหาความรู้อย่างคร่าวๆ มากกว่า เพราะเรื่องราวที่อยู่ในสารคดีเรื่องนี้ กว่าครึ่งเป็นเรื่องที่คนในยุคนี้เคยผ่านหูผ่านตามาแล้วทั้งสิ้น ถึงอย่างนั้น การชมภาพยนตร์เรื่อง “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” ก็ช่วยให้พวกเราได้ระลึกถึงคุณงามความดีของในหลวงรัชกาลที่ 9 ได้พอสมควร จึงถือได้ว่า เป็นการนำภาพยนตร์มาฉายได้อย่างถูกที่และถูกเวลา และที่ถูกต้องไปกว่านั้น คือการไม่จำหน่ายตั๋วภาพยนตร์เรื่องนี้ หากแต่เป็นการเปิดให้ผู้สนใจเข้าชมฟรีแทน
สรุป : “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” เป็นสารคดีที่เหมาะกับเด็กรุ่นใหม่ ที่ยังไม่รู้จักในหลวงรัชกาลที่ 9 แต่ถ้าใครอยากใช้เวลาว่างที่มีอยู่น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาคุณของพระองค์ท่านที่มีต่อปวงชนชาวไทย “The Journey บันทึกทางไกล…ถึงพ่อ” ก็สามารถตอบโจทย์ได้ในระดับหนึ่ง สุดท้ายนี้ผู้เขียนขอแนะนำว่าใครจะไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ควรพกแว่นไปด้วย เพราะเสียงในฟิล์มมีทั้งภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสเกือบครึ่งเรื่อง ใครที่ไม่เก่งภาษา ก็มีความจำเป็นที่ต้องอ่านซับไตเติ้ล ซึ่งตัวค่อนข้างเล็กกว่าภาพยนตร์ปกติ จึงจะสามารถเข้าใจเรื่องราวของสารคดีเรื่องนี้ได้
